A WALK ACROSS THE SUN

     The book  ‘ A Walk Across The Sun’  written by Corban Addison speaks enough about human trafficking which of children especially girls are big part.

     In this book the author have told us about the sisters Ahalya Ghai and sita who have left orphaned and homeless when tsunami strikes  their  village taking their family along. When they start their journey towards their school to expect the shelter they unfortunately come across human traffickers who trade them to Mumbai in red light area kamathipura. Thus both sisters are thrust into a hidden world of illicit commerce where the most valuable prize is the innocence of a child.

     In  human trafficking they are often used to trade drugs within and outside country. Human trafficking is a hidden crime and often exact statistics are not available. According to study of National Crime Records Bureau one child at every eight minute gets disappear. Approximately 75% to 80% of human  trafficking is for sex. The children  are  also trafficked  for organ harvesting.

    Children are often sold by their own family members. The book ‘ wise and otherwise’ by Sudha Murthy have mentioned one incident where a girl gets soled to brothel by her own younger brother. 10 year old named gita got sold by her own aunt. The younger are kids the more money traffickers make. Human traffickers can make 20 times more which they have paid while buying them.

   

A 2003 study in India found that on average single sex slave earned her pimp at least 2,50,000 rupees a year. Researcher estimate that more than 80%  trafficking victims are female. Over 50% of human trafficking are children. In India children are traded within and outside the country to  Nepal and Bangladesh. There are estimated 13 million children around the world who are victims of human trafficking.

                                                    -Kajal Kamble MACJ.

BINDIYA

                                

  Throughout the history child marriage has been popular. Back then kings used to marry their children for political and financial bonding. 

  In today’s world Still child marriage is prevalent in developing countries and widely accepted in spite of their drawbacks. Poverty , lack of education awareness , illiteracy , ignorance , dowry are the reasons behind the child marriage. There is common acceptancy  in society that a girl cannot earn her own livelihood and thus she gets married where she has to be dependent on men she has gotten married and follow whatever he tells her to do. In some or another way she becomes slave of his.

  

    In child marriage girl is not the only one who gets affected and gets their innocence snatched . boys also highly gets affected by the marriage. The kids who doesn’t even know the meaning of marriage gets bonded and left on mercy of fate. In these kind of marriages a girl child  gets pregnant  earlier in stead of her capability to carry the child. It severely  affects the physical condition of  that girl which also result in abortion of child or premature death of that child. As they are not aware of reproductive issues they more likely die while child birth.  Girls younger than 15 years are 5 times more likely to die in child birth.

    In Child marriage both girl and boy gets stuck in the cage. Their happens to be no room for personality development. And hence this crucial practice of child marriage gets pass on by generation. Girl child in these marriages often experience domestic violence from elderly lady of the house. When the age gap is more the both partners girl even get slapped or sexually abused from her husband. Girl kids often go through stress. Our society is structured in such a brutal way that a girl cant even go to her parents with her grievances. A girl have no way to go after this harassment as she has been married early so she had no scope to gain education and thus she is incapable of earning anything by herself thus she remains with no option but to stay with her abusive family.

   The laws has been passed to curb child marriages. ‘APNI BETI APNA DHAN’ is India’s first conditional cast transfer programmes dedicated to delaying young marriages across India.  The government of india have took steps to discontinue child marriage. They have passed the prohibition of child marriage act 2006 has been made effective from 1^st November 2007 in India.

                                                         - Kajal Kamble MACJ

CHILD LABOUR

    In today’s world child labour is a curse foe society. We see children mainly in cities working on road construction and building construction sites but very effectively we ignore them. ‘We see them but we prefer to see through them’. We are so ignorant and caught in our own lives that when a kid pass through us carrying luggage of others which is not at all suitable for his physical condition we don’t even get feeling of helping them to put them off their misery.

                      

             

   Child labour doesn’t allow a child to go to school as the kid is preoccupied to give hand to their parents in work in hazardous job. In these cases parents are also unwilling to send their children to schools as they are more concern of earning meal of one time. Poverty and illiteracy are main problem behind child labour.  Child labour deprives the ability of kid to grow. It even affects them physically,  mentally and emotionally.  Children are our hopes of future by allowing child labour we are directly or indirectly putting our future in danger. Child labour instead of their age contributes in house hold income from 20% to 40%.

    There are lack of  other options  against child laour. Even if we rehabilitate them there are no other alternatives to put them in. some of the times their own parents don’t allow them . There are even chances that child labour becomes hereditary as at very early age kids put their foot on path of their parents and learn domestic works. Most of the times girl are caught in this as because of lack of awareness of education girls are not sent in schools and hence they are assumed to work in domestic business as they have nothing else to do.

    Sometimes in most of rural areas  even if schools are available they are too far away and unreachable. Even in some schools fees are so high that parents cant even afford the fees. In case if couple have 2 or than that children they give priority to boy child to give education.

    In India Untouchability is still prevailing, in result the children gets affected the most. Especially in rural areas untouchables that shudra  are not allowed in schools because of casteism which doesn’t give them chance to even try to get in main stream.

    Big companies prefer child labour because they get paid less. When children are engaged in physically hazardous job they get exhausted more quickly which hampers their physical condition which make them more pro to diseases and make them vulnerable.

    The government had put steps forward to immunize the child labour. Article 24 of India’s constitution prohibits child labour. 

                                                  - Kajal Kamble MACJ

२. देवाघरची फुले

दूर देशी गेला बाबा,

गेली कामावर आई,

नीज दाटली डोळ्यांत,

तरी घरी कोणी नाही....

             संदीप खरे यांनी लिहिलेल्या या ओळी, आजच्या परिस्थितीची जाणीव करून देत आहेत.  आजच्या युगात आई-बाबा आपल्या कामात इतके व्यस्त असतात की त्यांना आपल्या पाल्याची विचारपूस करायला, त्याची काळजी घ्यायला, त्याचे लाड पुरवायला, त्याच्यासोबत खेळायला, त्याचा अभ्यास घ्यायला वेळच मिळत नाही. कोणाचे बाबा बाहेरगावी कामानिमित्त गेलेले असतात, तर कोणाची आई दिवसभर कामात मग्न असते त्यामुळे त्यांना आपल्या मुलाकडे लक्ष द्यायला शक्य होत नाही.  मुलाच्या मनात काय चालल आहे, त्यांना काय पाहिजे आहे, त्यांना नक्की कशाची गरज आहे याबद्दल आई-वडीलांना जाणून घ्यायला जमत नाही.  तसा विचारच त्यांच्या मनात येत नाही.  आपले मूल आनंदातच असेल, त्याला आम्ही जे देत आहोत त्यात ते सुखी असेल अशीच समजूत पालकांच्या मनात असते.  पूर्वी एकत्रित कुटुंबपध्दत असल्यामुळे लहान मुलांना सांभाळायला कोणी न कोणी घरात असायचच.  परंतु, आजच्या काळात स्वतंत्र कुटुंबपध्दत असल्यामुळे आई-बाबांना पाळणाघर किंवा केयर टेकर सारख्या पर्यायांचा आधार घ्यावा लागतो.

           मुले म्हणजे देवाघरची फुले असे म्हणतात.  लहान मुले म्हणजे देवाचे रूप! हे शब्द बोलायला, लिहायला, वाचायला, ऐकायला किती सरळ अन सोपे.  परंतु, त्या मागे दडलेला अर्थ कोणी समजून घेत आहे का?  मुलांना जर आपण साक्षात: परमेश्वराची उपमा देत आहोत तर आजच्या युगात भक्तीमध्ये तल्लीन असणारे लोक या देवरूपी बालकांना किती महत्त्व देतात?  दिवसरात्र  देव-देव करणारे लोक या फुलांना किती जपतात?

        घरात काम करणाऱ्या मोलकरणीजवळ एखाद्या स्त्रीला तिच्या मौल्यवान वस्तू किंवा काही महत्त्वाचे  दस्ताऐवज  कोणी ठेवायला सांगितले तर ती स्त्री असे कधीच करत नाही आणि करणार ही नाही कारण; त्या स्त्रीचा त्या मोलकरणीवर विश्वास नसतो.  मग तीच स्त्री आपल्या बाळाला, तीच आई आपल्या जीवाच्या तुकड्याला त्या मोलकरणीच्या विश्वासावर कशी ठेवते?  ही विचार करण्यासारखी गोष्ट आहे.

KISHORI Y. GHAYWAT

MACJ (PART 1)

जगा, आणि जगू दया!

           जगातील सर्वात सुंदर व्यक्ती – लहान मूल.  निष्पाप, खोडकर, आनंदी, हट्टी, आकर्षक, निरागस, गोंडस अशा अनेक विशेषणांनी समृध्द असलेली ही ‘बाल मंडळी’.  जीवनाच्या प्रत्येक दिवसात कुटुंबाच्या संगतीने लहान मूल छोट्या-छोट्या गोष्टी शिकत असते.  ते बोबडे बोल, डोळ्यांत पाणी न आणताच  खोटे-खोटे रडणे, खेळण्यातला खट्याळपणा यांसारख्या मुलांच्या गोष्टी कितीतरी आल्हाददायक असतात! 

         जन्माला आल्यानंतर स्वत: रडून इतरांना आनंद देणारी ही मंडळी.  जन्म झाल्यानंतर बाळ रडते का?  असा प्रश्न मला नेहमीच पडतो.  नऊ महिने आईच बाळाची काळजी घेत असते.  परंतु जन्म झाल्यानंतर त्या बाळाला स्वत: श्वास घेण्यासाठी, भूक भागवण्यासाठी कष्ट घ्यावे लागणार असतात.  आजूबाजूला असणारे कर्णकर्कश आवाज सहन करावे लागणार असतात.  जन्माच्या पहिल्या दिवसापासूनच बाळाची जीवन जगण्याची खरी दिशा सुरु झालेली असते.  कदाचित म्हणूनच ते रडत असावे.

           आई-वडील ज्या प्रकारे आपल्या पाल्याला शिकवतील त्याप्रकारे ते शिकत जाते.  लहानपणी चांगले संस्कार केले तर ते मूल चांगले घडते.  ज्या गोष्टी कानांवर येतील त्याच गोष्टी लहान मूल बोलण्याचा प्रयत्न करते.  जीवनातील धडे शिकवण्याचे कार्य आई-वडिलांवर अवलंबून असते.  ते मूल्यशिक्षण देण्याचे कार्य घडणे गरजेचे आहे.

          जीवन ही एक वेल आहे, आणि सुखे त्या वेलीवर फुलणारी फुले आहेत.  जीवनाच्या या वेलीवर सुखांची फुले बहरण्यासाठी आनंदासोबतच आत्मविश्वासाची तसेच अधिकारांची गरज असते.  जीवन जगणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीला अधिकार प्राप्त झालेले आहेत. लहान मुलांनादेखील अनेक अधिकार आहेत.

          भारतीय संविधानानुसार लहान मुलांना सहभागाचा, जगण्याचा, ऐकण्याचा, शिक्षणाचा, संरक्षणाचा अधिकार आहे.  जीवनात घडणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीत मुलांचा सहभाग असणे गरजेचे आहे.  त्यांना त्यांचे जीवन आनंदाने जगण्याचा अधिकार आहे.  स्वतः वर होणाऱ्या अन्यायाचा सामना करण्याचा, स्वत:चे संरक्षण करण्याचा अधिकार मुलांना आहे. त्याचबरोबर शिक्षण घेण्याचा हक्क ही लहान मुलांना दिलेला आहे.

  

          सूरज की रोशनी पर, जीवन की हर ख़ुशी पर, हर एक हंसी और मुस्कान पर, दुनिया पर, जिंदगी पर, मेरा भी तो अधिकार है|

          बच्चे ही तो मुल्ख की तकदीर है, आनेवाले दौर की तस्वीर है,  इस स्कूल की सब रस्तो पर, किताब-कापी-पुस्तको पर, क्लासरूम-टीचर पर, लब्जो के हर अक्षर पर, मेरा भी तो अधिकार है|

           हो कितने मासूम कितने भोले है, इनके जैसा ना कोई दुजा है, हो इनके जीवन मै रोशनी लाना, एक इबादत है, एक पूजा है,  त्योहारो पर, मैदान-खेलों पर, चॉकलेट-बिस्कीट पर, फुटबॉल-क्रिकेट पर मेरा भी तो अधिकार है|

           किसी सुफी ने कहा था: चुपके बच्चो मै खुदा रहैता है, उतना ही प्यार पाओगे, जितना भी प्यार दोगे, इनको जीने का अधिकार दो, इनको जीने का अधिकार दो|

          जावेद अख्तर यांनी सुंदर शब्दात लिहिलेल्या आणि काही लहान मुले तसेच आदेश श्रीवास्तव, श्रेया घोषाल, सोनू निगम, शान, अलका यागनिक, हरिहरन, उदित नारायण, अभिजीत भट्टाचार्य या दिग्गज गायकांनी स्वरबद्ध केलेले हे गीत. यांत अतिशय योग्य प्रकारे बालकांचे अधिकार दर्शविण्याचा प्रयत्न केला आहे.  मुलांना त्यांचे अधिकार, तसेच हे सुंदर जग पाहण्याचा, जगण्याचा अधिकार आहे आणि तो प्रत्येकाने आपल्या पाल्याला दिला पाहिजे.